“Opgelucht dat nu heel precieze bestralingen mogelijk zijn”

“Ik was 54 toen ik hoorde dat ik prostaatkanker had. Ik werkte toen als verpleegkundige op Intensieve zorg. In mijn vrije tijd sportte ik heel intensief. Omdat ik last had van aambeien, ging ik naar een gastro-enteroloog. Die onderzocht en behandelde me. Hij merkte ook op dat mijn prostaat vergroot was en raadde een bloedonderzoek aan. Dat gaf aan dat de PSA-waarde in mijn bloed veel te hoog was voor mijn leeftijd.”

“Een uroloog in GZA Sint-Augustinus (nu ZAS Augustinus, red.) onderzocht mijn prostaat en nam een echo. Daarna volgde een prostaatbiopsie. De uitslag was niet goed: in het prostaatweefsel zaten kankercellen. Mijn prostaat werd weggenomen. Na die operatie bleken er ook in de lymfeklieren in mijn bekken kankercellen te zitten. Daarom kreeg ik bijkomend 30 bestralingen.”

“Na een prostaatoperatie kan je urine verliezen. Een bekkenbodemkinesitherapeut leerde me oefeningen om mijn bekkenbodemspieren sterker te maken. Ik deed die heel trouw en gemotiveerd. Toch verloor ik de maanden daarna nog urine, vooral als ik ging lopen. Daarom begon ik te zwemmen, want ik wilde echt wel blijven sporten.”

“De jaren erna moest ik regelmatig op controle. In 2020 bleken opnieuw lymfeklieren aangetast. Ik was opgelucht dat het niet nodig was om opnieuw heel mijn bekken te bestralen. Ik kwam in aanmerking voor een nieuwe bestralingstechniek (zie kader onderaan, red.) waarmee de artsen heel precies alleen de aangetaste lymfeklieren konden bestralen. Ik moest dit keer maar 3 keer naar het ziekenhuis gaan en had geen last van bijwerkingen.”

“Ook in 2023 en 2026 kreeg ik bestralingen. Het aantal bestralingen hangt telkens af van het aantal aangetaste klieren en waar ze liggen. De laatste keer waren er 5 klieren aangetast. Ik moest toen 9 keer naar het ziekenhuis voor bestraling.” 

“Ik ben heel tevreden over de opvolging en begeleiding door het team. Ook de organisatie is top. Ik word vriendelijk onthaald, moet niet lang wachten, krijg goede uitleg en kan in de wachtzaal een kop koffie drinken. De behandeling zelf duurt ongeveer 20 minuten. Ik lig dan op een behandeltafel en rond mij draait een toestel. Ik hou mijn ogen open, want telkens als het toestel naar beneden draait, zie ik de sterrenhemel die op het plafond is aangebracht. Saturnus, Uranus & Co leiden me af en helpen me om me te ontspannen.”

“Ik heb er alle vertrouwen in dat ik hier in goede handen ben. Sinds 2020 heb ik vooral contact met de radiotherapeut-oncoloog die me opvolgt. Maar ik weet dat hij nauw samenwerkt met de urologen, nucleair artsen en andere zorgverleners van de Prostaatkliniek. Dat geeft mij een geruststellend gevoel.” 

Preciezere scan, preciezere bestraling

In 2013 werd bij Guy heel zijn bekken bestraald. Sinds 2020 wordt een veel kleiner gebied bestraald. Hoe komt dat? Prof. dr. Piet Dirix, radiotherapeut-oncoloog bij het Iridium Netwerk: “In 2013 konden we op de scans alleen grotere uitzaaiingen in de lymfeklieren zien. Daarom bestraalden we uit voorzorg een groot gebied: de plaats waar de prostaat zat en alle lymfeklieren in het bekken. Om het gezonde weefsel in dat gebied zoveel mogelijk te beschermen, verdeelden we de bestraling over 30 sessies. Intussen zijn de scans veel preciezer geworden. Op een PSMA PET-CT-scan zien we nu zelfs uitzaaiingen van slechts enkele millimeters. Daardoor kunnen we ze vroeger en veel gerichter behandelen.”

Ook de bestralingstechnieken zijn preciezer geworden. Prof. dr. Piet Dirix: “Met stereotactische bestraling kunnen we de uitzaaiingen heel precies aanpakken en de rest van het bekken sparen. Daardoor kunnen we per sessie een veel hogere dosis geven en zijn er maar enkele sessies nodig. Dankzij die precisie kan iemand meerdere keren bestraald worden zonder veel bijwerkingen. Zo kunnen we de ziekte telkens opnieuw gericht behandelen als ze terugkomt. Voor veel mannen is prostaatkanker zo een chronische ziekte geworden waarmee ze nog jaren actief leven.”